N' ανασαίνω στο όνειρό σου,

....ήθελα

Να σου στέκομαι, να σε βοηθώ , να σε νοιάζομαι διάολε...

Στους εφιάλτες  της μοναξιάς
της απογοήτευσης μου
Φάρος  μου να ‘σουνα Κακό για σένανε ποτε δεν θέλησα Αντίθετα

Το Μόνο  μου...

το  πρωινό , κάτω από τον ήλιο ,
του χειμώνα ,ατενίζοντας  το πέλαγος

αποφάσισες να χαθώ.....

Και χανομαι, Στο εμπάργκο

Ωκεανέ μου

  

Παράξενο και βασανιστικό το συναίσθημα που σε οδηγεί μέσα στο τούνελ, ξέρω πως κάπου θα φτάσω, μα αυτή η διαρκής αναλλαγή , οι υποθέσεις και οι διαψεύσεις ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ

Ελπίδες , κύμματα χαράς με κατακλύζουν στην σκέψη , και ύστερα έρχεται ο χαμος η εξαφανιση,

Και ξέρω και νιώθω και φορες φορές ξυπνάω κι επειτα πάλι βυθίζομαι στο σκοτεινό

όλα τα έργα

κι αν γίνει τ΄όνειρο ταξίδι και ευχή που αγάπησες πολύ

 «Μη χάνεις το θάρρος σου εμείς πάντα το ξέραμε
πως δεν χωράει μέσα στους τέσσερις τοίχους
το μεγάλο μας όνειρο.»



Καλοκαιρινή ανάμνηση

Καλοκαιρινή ανάμνηση

Πηγαινοέρχονται οι τουρίστες

Τα πλοία δένουν στο λιμάνι

Βαλίτσες με ρόδες

Χρωματική πανδαισία

Μελίσσι πολυγλωσσικό

Πού θα σταθούμε;

Καφενές που μυρίζει χταπόδι και ούζο

Rooms to let

Για μια στιγμή αιωνιότητας

«Παραδοσιακά» υφαντά και τσολιαδάκια

Κατά συρροήν δολοφόνοι της κουλτούρας

Θα σ’ αγαπώ για όσο σ’αντέχω

Σύννεφα του γυαλού

όσο σε όλα σε βρίσκω

Τη θλίψη απ' τα μάτια μου να πάρεις

και να τη ρίξεις στου πελάγου το βυθό

κι αν τύχει μες σ'ανέμους να χαθώ

μη μ'αρνηθείς, μη μ'αποπάρεις

Το πιο ακριβό σου χάδι να μου δώσεις

κι αν η λαχτάρα σου κουρσέψει το κορμί

αιτία, πρόφαση να γίνει κι αφορμή

ποτέ μη μ'αρνηθείς, μη με προδώσεις

Σύννεφα του γυαλού θε ν'αρματώσω

θα'μαι στο πλάι σου και ας ματώσω

Σύννεφα του γυαλού θε ν'αρματώσω

θα'μαι στο πλάι σου και ας ματώσω

θα'μαι στο πλάι σου.....

Την πιο βαθιά ανάσα μου να νιώσεις

σαν άρωμα φερμένο απ'τη βροχή

κι αν γίνει τ΄όνειρο ταξίδι και ευχή

που αγάπησες πολύ, μη μετανιώσεις

Φορτία Ψυχής

τα όνειρα τσακίστηκαν στα βράχια της σιωπής,

βούλιαξαν στα μυστικά

 ράγισαν τα αμπάρια της καρδιάς,

σαν κόκκινη κηλίδα xύθηκαν στα πέλαγα

τα φορτία της ψυχής