Πέμπτη, Μαρτίου 20, 2008

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ 1ου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΓΕΡΑΚΑ
ΑΝΑΦΗΣ & ΚΕΑΣ ΓΕΡΑΚΑΣ τηλ. 2106616130

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ στην έκθεση μαθητικής δημιουργίας με αντιρατσιστικό περιεχόμενο !

Την Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008 , το Καλλιτεχνικό Σχολείο του Γέρακα σε συνεργασία με τον Δήμο Γέρακα , διοργανώνουν εκδήλωση για τα εγκαίνια της έκθεσης χειροποίητων εικονογραφημένων βιβλίων μαθητριών και μαθητών του σχολείου , με θέμα τον ρατσισμό .
Οι δημιουργίες αυτές εκτέθηκαν για πρώτη φορά , στην έκθεση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) , στις αρχές Φεβρουαρίου στο εκθεσιακό κέντρο της HELLEXPO στο Μαρούσι συγκεντρώνοντας την προσοχή και το έντονο ενδιαφέρον των χιλιάδων επισκεπτών αλλά και την ενθουσιώδη υποδοχή για τις εικαστικές δημιουργίες και το περιεχόμενο της δουλειάς των παιδιών και των εκπαιδευτικών του σχολείου μας.
Στο σύνολό τους συνιστούν μία κινητή έκθεση , η οποία θα παρουσιαστεί και στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης , αλλά πιθανότατα και αλλού.
Η έκθεση στον Δήμο Γέρακα θα διαρκέσει για ένα εικοσαήμερο και θα είναι επισκέψιμη και για σχολεία με ξενάγηση.
Ήδη στα σχολεία της Ανατολικής Αττικής και όχι μόνο , αλλά και σε άλλους χώρους διακινείται η σχετική αφίσα των εκδηλώσεων . Για την πληρέστερη ενημέρωση παραθέτουμε παρακάτω και το σχετικό δελτίο τύπου.

Εγκαίνια και Πρόγραμμα της «Κινητής Έκθεσης
Χειροποίητων Εικονογραφημένων Βιβλίων με θέμα το ρατσισμό».

O Δήμος Γέρακα και το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Γέρακα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού στις 21 Μαρτίου, διοργανώνουν την «Κινητή Έκθεση Χειροποίητων Εικονογραφημένων Βιβλίων με θέμα το ρατσισμό». Στα εγκαίνια της έκθεσης θα παρουσιαστεί το βιβλίο της έκθεσης «Λέτε να υπάρχει ελπίδα;», του οποίου την έκδοση ανέλαβε ο Δήμος Γέρακα.
Εκθεσιακός χώρος:
Δημαρχείο Δήμου Γέρακα, Οδός Ιθάκης 12
Διάρκεια Έκθεσης :
Παρασκευή 21 Μαρτίου έως Παρασκευή 11 Απριλίου
Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα, Τέταρτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 9.00 – 14.00
Ημερομηνίες επισκέψεων Σχολείων με ξενάγηση:
27/3 – ώρα 10.00
1/4 – ώρα 11.00
10/4 – ώρα 10.00
Πληροφορίες: 210 - 6604638


Πρόγραμμα Εκδήλωσης
«Κινητής Έκθεσης Χειροποίητων Εικονογραφημένων Βιβλίων με θέμα το ρατσισμό»
Γέρακας (Δημαρχείο, αίθουσα εκδηλώσεων, Ιθάκης 12),
Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008 ( 18:00 -20:00)
18:00 – 18:30

Χαιρετισμός κου Αθανάσιου Ζούτσου, Δημάρχου Γέρακα
Χαιρετισμός κας Πολυτίμης Γκέκα, Διευθύντρια Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα
Χαιρετισμός κου Γιάννη Αδριανού, Προέδρου Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα
Χαιρετισμός άλλων επίσημων προσκεκλημένων
18:30-18:45

Παρουσίαση της Έκθεσης, Αλεξάνδρα Βασιλοπούλου, φιλόλογος, Μαρίνα Μαραβελάκη, χαράκτρια, Ελπίδα Πανονίδου, ζωγράφος, εκπαιδευτικοί Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα
«Λέτε να υπάρχει ελπίδα;», Στέφανος Μακρής, μαθητής Γ΄ τάξης Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα
18:45 – 19:00

Χορωδία Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα
Διδασκαλία τραγουδιών: Μαρία Χατζή, μουσικός Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα
1. «Imagine», John Lennon- κίνηση: Σίσσυ Καζλάρη, καθηγήτρια χορού Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα
2. «Άσμα ασμάτων», Μίκης Θεοδωράκης
Προβολή ερασιτεχνικής βιντεοταινίας (8΄) του Γιώργου Χριστοδούλου, μαθητή της Γ΄ τάξης Καλλιτεχνικού Γυμνασίου Γέρακα, με θέμα: «Το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Γέρακα-ένα φυτώριο αντιρατσιστικών συνειδήσεων»







Πέμπτη, Ιανουαρίου 24, 2008

Cristina Branco - Água e Mel





Ας χαλαρώσουμε λίγο κοιτάζοντας την ομορφιά που μας περιβάλλει, ας κάνουμε την μέρα μας καλύτερη, ακουγοντας μουσική που μας αρέσει και κάνουμε ένα ταξίδι του μυαλού, γιατί πάντα υπάρχει ένας φάρος που μας περιμένει , αρκεί να ψάξουμε λίγο ακόμα μέσα στο σκοτάδι.
cuando todo vaya mal es mejor esuchar la melodía más querida ,
parate un momento cierra tus ojitos lindos
y piensa que siempre hay un faro que te espera
para que tus naves no se naufraguen.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 19, 2007

Popol Vuh

http://www.literaturaguatemalteca.org/popol.html

en el sitio mencionado arriba pueden leer el libro

De los términos Quiché: Popol - reunión, comunidad, casa común, junta y Vuh que significa libro.
El Popol Vuh o Popol Wuj (en Quiché "Libro del Consejo" o "Libro de la Comunidad"), es una recopilación de varias leyendas del Quiché, un Reino de la civilización Maya al sur de Guatemala y parte de Centroamérica; más que un sentido histórico tiene valor e importancia en el plano religioso.
Es una narración que trata de explicar o contar de alguna manera el origen del mundo, la civilización y los diversos fenómenos que ocurren en la naturaleza.http://es.wikipedia.org/wiki/Popol_Vuh

Σάββατο, Νοεμβρίου 10, 2007

Rebellión
Rebellion (No Le Pegue A La Negra) Lyrics (Joe Arroyo)

Quiero contarle mi hermano un pedacito de la historia negra,de la historia nuestra, caballero

Y dice asi:Uhh!Dice!

En los años mil seiscientos, cuando el tirano mando

las calles de Cartagena, aquella historia vivio.

Cuando alli llegaban esos negreros, africanos en cadenas

besaban mi tierra, esclavitud perpetua

Esclavitud perpetua Esclavitud perpetua

Que lo diga salome y que te de llego, llego, llego

Un matrimonio africano, esclavos de un espanol,

el les daba muy mal trato y a su negra le pego

Y fue alli, se revelo el negro guapo,

tomo venganza por su amor

y aun se escucha en la verja,

no le pegue a mi negra

No le pegue a la negra

No le pegue a la negra

Oye man!!No le pegue a la negra

no le pegue a la negra

no, no, no ,no, no, no,no, no, no, no, no, no(varias veces)

Oye esa negra se me respeta

Ehh, que aun se escucha, se escucha en la verja,

no, no, no, no, nono, no, no, no, nono, no, no, no, no le pegue a la negra

Negra que me dice..No le pegue a la negra

no le pegue a la negra

no le pegue a la negra

no le pegue

Y con ustedes...chelito de casa

Vamos a ver que le pegue a jeva

porque el alma, que el alma, que el alma que el alma, que el alma

se me revienta

Ehh, no, no, no, no, no, no le pegue a mi negra

porque el alma se me agita mi prieta

El Chombo lo sabey tu tambien

no le pegue a la negra

Joe Arroyo y la verdad - La rebelion




Ρεμπελιόν
Η επανάσταση το σπάσιμο απ΄τα δεσμά , που ποτέ δεν καταφέρνω.
Σε μια ζωή που επέλεξα, σε μια ζωή που μου επέβαλαν οι συνθήκες
Δέσμιος μιας και μόνο ματιάς. Δέσμιος της απορίας.

Τετάρτη, Νοεμβρίου 07, 2007

Σήμερα είναι μια μέρα όπως όλες οι άλλες , μα νιώθω την ανάγκη να πώ δυό λόγια για μένα ,Κυκλοφορώ έξω στο δρόμο , βλεπω χιλίαδες αμάξια πανάκριβα να κυκλοφορούν να γκαζώνουν , να σπινίαρουν , να κορνάρουν και αναρωτιέμαι , γιατί άραγε κάποιος αγοράζει ένα αμάξι;

Ξεκινώ από τον αρχικό λόγο που δεν είναι άλλος από το να πάω κάπου γρήγορα. Μα δεν είναι μόνο αυτό, το αμάξι αποτελεί και ένα είδος ανεξάρτησίας μιας και το χρησιμοποιείς όταν ακριβώςς εσύ το Θέλεις ,

είμαστε όμως οι κάτοχοι Ι.Χ τόσο ανεξάρτητοι όσο θα θέλαμε;

Αγοράζουμε αμάξι για να μην στριμωχνώμαστε στο λεοφωρεία , όπου μπορούν να συμβούν διάφορα, από το να σου κλέψουντο πορτοφόλι μέχρι να κάνεις μια ενδιαφέρουσα γνωριμία. Από το να τρίβεται κάποιος πάνω σου αν είσαι γυναίκα μέχρι να συναντήσεις ένα χαμένο φίλο.

Από το να κοντεύεις να μείνεις απ΄έξω λόγω συνωστισμού μέχρι να βοηθήσεις κάποιον ηλικιωμένο να καθήσει.

Αν είσαι καινούργιος σε μια πόλη ο καλύτερος τρόπος για να την γνωρίσεις είναι να παίρνεις το λεωφορείο και όπου σε βγάλει. Από την άλλη αν είσαι οδηγός Ι.Χ η εμπειρία γνωριμίας με μια πόλη μπορεί να μετατραπεί σε μια χωρίς προηγούμενο αγχωτική κατάσταση , όπου οι μισοί θα σου κορνάρουν και οι υπόλοιποι θα σε μουτζώνουν. Άσε τα κοσμητικά επίθετα που θα σε στολίζουν, αν είσαι άνδρας το λιγότερο που θα ακούσεις θα έχει να κάνει με την κρούση ένος οργάνου , αν είσαι γυναίκα αυτά που θα ακούσεις θα έχουν να κάνουν με την χρήση ένος άλλου οργάνου κάπως ψηλότερα .

Μπαίνεις τελικά σε ένα Ι.Χ και αρχίζεις την πορεία

Το αμάξι είναι ένας όνος με ρόδες που το φορτώνω το φοντιζω το ταίζω το περιποιούμαι για να είναι πάντα έτοιμο να με μεταφέρει ασφαλώς.

Αλήθεια τον καιρό των γαιδάρων

Αυτό το κειμενο είχα αρχίσει να το γράφω την εποχή των παχιών δανικών αγελάδων
Τώρα αυτό που βλέπω ατο δρόμο είναι λιγότερα αμάξια και περισσότερο κόσμο στα Μ.Μ.Μ Ως και το τραμ έχει επιβάτες κάτι που μεχρι πέρισυ δεν έβλεπες συχνά.
Βλέπω μερικές φορές δυο και τρία άτομα μέσα σε Ι.Χ ώρες εργασίας μάλον πάνε πολλοί μαζί στην δουλειά ή στο γραφείο ευρέσεως εργασίας.
Μερικές φορές τα Σαββατοκύριακα τα μαξια είναι τιγκα.
Φέτος το καλοκαίρι είδα αυτά που μεχρι πέρυσι τα γιουχάραμε , αμάξι με μαμά μπαμπά παιδιά γιαγιάδιες παππούδες , βαλίτσες μπογαλάκια στο πορτ-παγκαζ , ποδηλατα αποπίσωκι απο πάνω στρώματα ή σπαστά ράτζα.και δεν ήταν αλλοδαποί που πάνε να ξεκαλοκαιριάσουν στην πατρίδα τους ήταν ελληνες που λόγω κρίσης άφησαν τα ριζόρτ και πήγαν στα πατρικά τους ... χωρίς αυτό να ίναι κακό.
είδα κι άλλα πράγματα μαμά μπαμπά σε μηχανάκι το μωρό μπροστά και το νήπιο πίσω και όλοι χωρις κράνος. ειδικά αυτό με τα μηχανάκια θα πρεπει να περάσανε 5-6 πηγαινοντας για μπανιο.... για σκέψου 6 μηχανάκια σκωτόστρες με 4 άτομα απάνω ... άραγε τί να λέει ή τί να λένε οι κυβερνόντες μας που αναγκάζονται ολόκληρες οικογενειες να πηγαίνουν στην κοντινή παραλία με το δίκυκλο ; μαις και δεν υπάρχει ΜΙΑ οχι για διακοπες αλλά ουτε για το εισιτηριο.καλά για κράνος δεν το συζητώ με το Φ.Π.Α εκεί που πάει. Μα καλά τί θέλανε αυτοι οι άνθρωποι; να μειώσουν την Υπερκατανάλωση; τον Υπερδανισμό; την Κίνηση; την κατανάλωση πετρελαίου;
Γιατί θα ακριβύνει το ρεύμα; αμα δεν δουλεύουμε κύριε που μας κυβερνάς πως θα το πληρώσουμε; ή μήπως θα είναι κι αυτό Αγαθό για λίγους όπως η εκπαίδευση η υγεία ή δουλειά;
Μήπως να ξεθάψουμε τις λάμπες πετρελαίου της γιαγιάς μας;
Νιωθουμε σαν τα πρεζάκια που αφού καλά καλά μας μάθατε στην ψευτική χαρά του πλαστικού χρήματος τώρα μας το στερείτε για να μας δείτε να σερνώμαστε σαν τα ερπετά εκληπαρώντας για μια δουλίτσα που θα πληρωθούμε με ένα πιάτο φαί για όλη τηνοικογένεια.
Αλλά τί να καταλάβουν αυτοί... αυτοί που ξεδιάντωπα μας λένε από τα Μ.Μ.Ε καθε μέρα ότι φταίμε κι εμείς για την κατάντια μας.... τί να καταλάβουν μέσα στισ μεζονέτες και τα θωρακισμένα τους. όταν τα π΄ραγματα θα σφίξουν αυτοί θα ακολουθήσουν τον δρόμο που ήδη ξέρουν .. της αυτοεξορίας .... σαν τον Παλαιοκωστα με ελικόπτερο ...καλό μάθημα ήταν αυτό..'η ίσως με κανένα καίκι από το πέραμα , πάντως εμείς εδώ θα είμαστε και θα αντέχουμε ίσως και όχι πάλι αν συνεχίσουμε να καβαλάμε ασέλωτο με δίχως χαλινάρι.
Κάθε φορά που ακούω τα νέα μου έρχετε στο νου εκείνη ή εικόνα από την τελετή λήξης της ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ